Anasayfa / Tüm Kategoriler / Biliyor Muydunuz? / Yahya Kemal Beyatlı

Yahya Kemal Beyatlı

Yahya Kemal’in ölümünün 59. yıl dönümünde, hep birlikte hayatına kısaca göz atalım.

WhatsApp Image 2017-10-31 at 17.22.23

“Ne harâbiyim ne harâbatiyim
Kökü mâzide olan bir âtiyim”

Türk yazar ve şair; aynı zamanda siyasetçi ve diplomat olan Yahya Kemal Beyatlı, 2 Aralık 1884’te Üsküp’te dünyaya geldi. Asıl adı Ahmed Agah’tı. Zaman zaman eserlerinde de etkilerini gördüğümüz Üsküp’teki Rakofça Çiftliği’nde geçirdiği çocukluk yıllarından itibaren sanata ve edebiyata ilgi duyan Yahya Kemal, liseye kadar eğitimini Üsküp’te tamamlamış; ardından İstanbul’a gelerek öğrenimine Vefa Lisesi’nde devam etmiştir.

Jön Türkler akımından etkilenen Beyatlı, Paris’e giderek bir süre burada yaşamıştır. Bu süre boyunca Fransızcasını geliştirmiş, Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne başlamıştır. Burada Jön Türkler’le de diyaloğa girmiş, ve Ahmet Rıza, Abdullah Cevdet, Samipaşazade Sezai gibi dönemin ünlü isimleriyle de tanışma fırsatı yakalamıştır.

1912’de İstanbul’a dönüşünün ardından, Darüşşafaka’da Edebiyat ve Tarih öğretmenliği yapmıştır. Çeşitli dergilerde yazılar yazan ve kendi dergisi “Dergah” ı kuran Beyatlı, yazılarıyla Milli Mücadele’yi desteklemiş; ilerleyen yıllarda Lozan’a giden kurulda danışman olarak yer almıştır. Hayatının sonraki döneminde elçilik ve milletvekilliği yapmıştır.

“Üstümüze zaman yağdı, hüznümüz ondan.”

WhatsApp Image 2017-10-31 at 17.22.22

Her ne kadar Paris’e gidiş amacı farklı olsa da orada bulunduğu süre içerisinde daha çok sanatla ilgilenmiştir. Farklı kültürlerden etkilenerek klasik divan şiirini diğer kültürlerle harmanlamış, Fransız kültürünün oldukça etkisinde kalmıştır. Lakin buna rağmen Osmanlı’ya olan hayranlığı şiirlerinde devam etmiş, “Ok” şiiri dışındaki tüm şiirlerini aruzla yazmıştır.

 

“Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
 Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
 Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
 Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
 Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
 Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
 Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
 Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
 Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
 Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
 Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden,
 Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.”

 

1958 yılında İstanbul’da hayata gözlerini yummuştur.

 

Yazar: Burcu

Buna da bakın

22 Ağustos: “Ölmeme Günü”nün Sonu

26 Mart 1981, Turgut Uyar’ın masaya söylediği o rakı… Ve “Ölmeme Günü”nün başlangıcı… Aralarında Turgut …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir